ما قلمهاییم در دست رفیق

سلام

اول پیام بازرگانی:

"مدتی هست که اصلا وقت ندارم بیام، اونم به خاطر مسافرت هایی که پشت سر هم داشتم و کمتر دسترسی به نت  داشتم.دیگه مارو عفو کنید"

حالا دوباره شروع میکنم چرتو پرتامو........اینم پیام بازرگانی بودا

البته باید کمتر بنویسیم و صرفه جویی کنیم آخه خشکسالی و قطعی هست .بچه ها اینقدر ننویسید صرفه جویی بفرمایید .هرگز نشه فراموش نوشتن اضافی تعطیل................

امروز اینجا هوا بارونی بود مثل دل همه ی ما ........ولی خوش به حال آسمون که زمین هست.......

ببین شدم شبیه بچه ها و شایدم عاشقا

آخه تو این دنیا هم میشه عاشق شد؟؟!! ،تو این دنیا هم میشه مجنون شد؟؟!! میشه لیلا شد؟؟!!

ما که اسممون لیلا هست لیلا نیستیم چه برسه به بقیه.یاد یه شعر افتادم که چند سال پیش خوندم  ،رو دیوار اتاق خوابگاهمون اتاق 307 بلوک 5نوشته بود"تو لیلا نیستی من عشق لیلی آفرین دارم"خیلی از این شعر خوشم اومد

بد نیستا گهگاهی هم روی این دیوارا بنویسیم شاید یه وقتی به درد کسی خورد

ای بابا اینا چه ربطی به حرفای من داشت؟!!

جوانی و حواس پرتی و هزار تا فکر وخیال نمیشه کاریش کرد .باز خوبه من فکر و خیالم پیشه خودمه که این شدم .بیچاره اونا که فکر و خیال یکی دیگه هم تو سرشونه...........

ای دل ای دل ای دل..............

البته اگه دلی تو دلا باشه من که شک دارم دیگه دلی وجود داشته باشه.......

به نظر شما عاشقی کنار معشوقش با ماشین ویراژ میده واز کنار دوست و همسایه و.وو... که تو آفتاب میسوزه میگذره ،دل داره؟!اگه داشت که می ایستاد

عاشقا کسایی هستند که واقعا دل دارند،بزرگند ،گذشت دارند.شاید یه کودک سیاه زشت و کثیف و بی پول از من وتو بیشتر عاشق باشه چون وقتی پا تو حریمش میزاری با اینکه نداره دلش میخواد پیشش بمونی باهاش بازی کنی حاضره همه کاراتو بکنه......

تا حالا رفتی مناطق محروم ؟؟؟؟!!!!!!!!!!!

بچه هاشونو دیدید ؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!

اگه خواستید عشقو ببینید برید و تو چشاشون نگاه کنید ....

حالا ماها......کدوممون همدیگرو تحمل میکنیم ؟!!!کدوممون به خاطر هم گذشت میکنیم؟؟؟!!!

کدوممون به خاطر دل یکی از دل خودمون میگذریم؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!

یاد یه شعر از شاعرمون افتادم شاعری که نمیبینه ولی از من و امثال من بیشتر میفهمه:

"کاش گاهی در مسیر زندگی

  باری از دوش نگاهی کم کنیم

فاصله های میان خویش را

 با خطوط دوستی مبهم کنیم

کاش با چشمانمان عهدی کنیم 

وقتی از اینجا به دریا میرویم

جای بازی با زی با صدای موجها 

 دردهای آبیش را بشنویم"

نمیدونم به اینجا که رسیدم یه دفعه یاد کم لطفی هامون به خدا افتادم

کلمات من بدون اون معنایی نداره

از دل گفتم که وجود نداره یا دلا دل نیستن

میدونید چیه ؟؟!دلی که توش خدا نباشه دل نیست....

خدا مثل ما بنده ها حسود نیست میتونیم تو دلمون خیلی ها رو جا بدیم

ولی یادمون باشه اگه روزی کسی خدارو از دلمون بیرون کرد، دل حقیقیمونم بیرون میره واون وقت یه دل جعلی به یه خدای جعلی داریم  و......................

وای وای دیگه زیادی دارم میگم

الان همه میگن این دختره اساسی قاطی کرده،من که از قاطی کردن خوشم میاد

یه وقتی هم بر طبل بی عاری زد ن خوبه هاااا........

خوب بچه ها باید برم هرچند که ویا اگر چه، نزد شما تشنه ی سخن بودم کسی که حرف دلش را نگفت من بودم.....................

                                                                                    "یاحق"

                                                                                   "یاعلی"

                                                                                   "لیلا"    

توی فیلم "اگه میتونی منو بگیر" میگفتن آدم باید زمین بخوره قبل اینکه زمین آدم رو بخوره

.

جالبه

.

ولی باباجان زیادی هم مثل ما زمین خورن بدرد نمیخوره

دست و پا و کمرمون همه شکسته

بهترین ارتوپدهای دنیا هم کاری ازشون بر نمیاد برای  ما

                                                                                                     "یا حق"

                                                                                                      "یا علی"

                                                                                                      "بای"

قصد کردم امروز وقتی از شهر دانشگاهی خودم که بعد ۱سال که فارغ تحصیلی رفته بودم اونجا وقتی

 دارم برمیگردم داخل اتوبوس یه پست قشنگ بنویسم

ولی از بس واسه اتوبوس ایستادم وقتی سوار شدم دیگه قندیل بسته بودم

فقط فکر یه چایی داغ توی این هوای سرد گیجم کرده بود

الانم که رسیدم پتو دورمه و به بخاری چسبیدم و یه چایی داغ داغ پیشمه

فعلآ لیلا نوشتن تعطیل(البته من که برا نوشتن زیادی تعطیلی میدم)

حالا چاییمو بخورم

                                                                                                                  "یاحق"

                                                                                                                "یا علی"

                                                                                                                 "بای"

سلام به دوستای خوب و گلم

ممنو ببخشید

میخواستم تازه یه مطلب بنویسم و بزارم که واقعآ با حادثه ای که برا خانوادم افتاد نتونستم بنویسم

همینطوریش مخم کار نمیکنه چه برسه به اینطور موقع ها

به هر حال برا اینکه نگید چرا آپ نمیکنم یه سری عکس از خونه و اطرافمون گذاشتم

این عکس پایین جارو هست جاروهای دستی که زرد هستند

دیدید تا حالا؟؟؟

این پایینی هم جارو هست

این پایینی تو زمینش بادمجان کاشته .البته هنوز بادمجانش کوچولو هست.

این هم بادمجانه

سلام بچه ها

بالاخره اومدم

بعضی ها که برام فاتحه خوندن 

البته فاتحه برا زنده خوندن بهتره تا مرده

راستی پسر خالم کهچندی فهمیدیم به کار شاعری میپردازه و رتبه هم میاره یکی از بهترین شهراش که رتبه اول هم آورده براتون میزارم تا شما هم بخونید

تو فامیل شاعر نداشتیم که پسر خالم شد 

اسمش "حسین.س"  هست

اینم شعرش من دیگه دوباره تایپ نکردم همونطوری که برام خودش تایپ کردو میل کرد منم واستون میزارم

تو معنی شعر دلم مخزن اسرار منی

در اوج بی وفاییت هنوز تو دلدار منی

ای تو دلیل بودنم بی تو نفس بریده ام

ز زندگی و همه کس من دیگه دست کشیده ام

جنون اسمون منو به بهت و حیرت انداخت

خیانتای دنیا از من یه بی زبون ساخت

دادم دست زمونه این دل بی ریا رو

نفهمیدم زمونه میکشه عاشق ها رو

نفهمیدم عاشقی اخر بی رحمیه

ندونستم اسمون از ترحم خالیه

ندونستم یه روزی خزون میشه اون بهار

یه روز میشه که اسمت واسم میشه یادگار

چرا بازم فاصله بینمون عادت شده؟

چرا دل توامشب با من بی حرمت شده؟

چرا نگاه تو باز حرمت راه رو شکست

کی سنگ سقوط به پر پرواز تو بست

اگه نمیشی عاشقم منکر عشقم نشو

اگه با من نمیایی مانع راهم نشو

شکستن تو عشقم کار من و ما که نبود

بغض تو گریه تو کار غزلها که نبود

هر چی که هستی هنوز بد جوری خوبی واسم

محض تماشا نبود شعرای توی دلم

" تیشه عشق"

                                                                                     "یا حق"

                                                                                     "یا علی"

                                                                                      "بای"

از مرزها عبور کرده بودم یه دفعه همه روسریشونو ور داشتند ولی من نا خود آگاه دستم به طرف گره ی روسریم رفت و محکم ترش کرد

آره شاید گذشتن از مرزها برا اونا گذشتن از بیکلاسی و بی فرهنگی بود و به کلاس رسیدن و فرهنگ(البته بعضی ها میگن که هر کی میره خیلی با کلاسه و..................اونش دیگه به من چه!!!)

ولی من رفتم برا چشیدن طعم غربت...

واسه اینکه نتونستم ببینم اون بچه های آدامس فروش توی خیابونا رو به جای اینکه رو نیمکت مدرسه باشن

(نمیدونم چطور هست که میگیم بیسوادی ریشه کن شده)نمیدونستم ببینم که یکی میاد نون که برکت خدا رو میدزده البته شاید میخواد حقشو بکیره آخه حق گرفتنیه

نمیتونستم ببینم پسر همسایمون که کلی سال درس مورد علاقشو خوند حالا شوفر پسر "خسرو خر پول" شده

نمیتونستم ببینم مادر زهرا بعد مرگ شوهرش میبایست تنهایی هر چی پول از کارگری رو زمین مردم در میاره باید بده پول دوا و دکتر زهرا

نمیتونستم.........

نمیتونستم..........

برای دیدن اینا صبر میخواد توان میخواد باید برم تا غربت بهم صبرو یاد بده

دلم تنگ میشه

عشق رو کنار شما یاد گرفتم

صبرو میخوام تو غربت

غربت.......

-آخ پام ...کشتی منو

-بلند شو لیلا چقدر میخوابی؟

-چرا میزنی ؟خوب بلند میشم........این صدای گریه از کجا میاد؟

-لیلا این پیر مرده سر کوچه یادته که از سالها پیش میرفت سر زمین های مرم مجانی کار میکرد؟؟

-آره آره چطور مگه؟

-دو روز بود که تو خونش مرده بود و تازه فهمیدن

-واقعاً،چطوری؟

-مثل اینکه این مرده ریس .....که خیلی خرش هم میره .انگار چند روزه به بیماری سر ما خورده گی مبتلا بود و دوستان  ایشون  اومده بودن برای دیدنشوم و از اونجایی که این مهمون ایشون گیج تشری داشتن و من نمیدونم پرواز کرد که خورد به چرخ دستی پیر مرده که دم درشه و آقایون برای دعوا که چرا چرخش اینجاست رفتند و دیدند مرده......

-آبجی میدونی دره خونش حتی قفل ساده هم نداشت؟

-آره لیلا میدونم

-آبجی چرا سر زمین مردم مجانی کار میکرد با اینکه وضع خودش بد بود؟

-زنش که مرد پسرش یه دفعه مریض شد نظر کرد اگه پسرش خوب بشه ،بیچاره پول که نداشت،بره تا وقتی سالمه سر زمین مردم کار کنه.الانم یک و دو ساله دیگه نمیرفت دیگه توانایی نداشت

-پسرش بلا خره خوب شد؟

-اره ولی یه سال بعدرفته بود گردو بچینه از رو درختشون و بفروشه  افتاد و مردش..

-نه نه نه....................................

                                                                                               "یا حق"

                                                                                             "یا علی"

                                                                                             "بای"

بالاخره یه چار دیواری اختیاری هم دیدیم

                                                        "یا حق"

                                                       "یا علی"

                                                        "بای"  

وقتی تو خودتی ممکنه کاغذ رو خط خطی کنی یا اینکه خوردش کنی یا اینکه جمله های پریشون بنویسی

یه وفتایی هم اینقدر اون حرفها با ارزش میشن که ادم باورش نمیشه.....

بعضی ها هم کارای عجیب قریب میکنن،بعضی های دیگه هم مثل سید ما سر به آواز میزنند براشون فرقی نمیکنه

وسط سالن دانشکده باشه یا تو کلاس یا تو بیابون

به هر حال اینم یه سری از نوشته های من ،نمیدونم شاید هیچ سر و تهی هم نداسته باشه

حالا نوشتم دیگه..............................

دستامو طرفش داراز کردم ،اون موقعا که تازه مدرسه میرفتیم به ما میگفتند که کتابها دوست،یار مهربان

واز این چیزا هستند

ما هم همیشه مرام دوستیمونو نشون میدادیمو اونارو از ویترین ودنجگاه کابفروشی ها می آوردیم بیرون

میخوندمشون جالبه بعضیهاشونو چنین بار

بلاخره اونارو آردم کنارم اونقدر که از 4دیواری اتاقم فقط 1 دیوارش برا خودم شد و بقیه مال اونا

حالا نوبت اوناست که دست منو بگیرن و منو از  دنجگاهم به دنیای بیرون بکشند

ولی کمکم نکردند

آخه بهم یاد ندادند تو دنیای بیرون باید دروغ گفت یاد ندادند وقتی دردمندی میبینیم از کنارش ظالمانه بگذرم

بهم یاد ندادند گذشت چیز بیخودی هست نباید از هی چیزی بگذری .......

اینا بهم یاد ندادند که نباد دلواپس کودک همسایه بود.............................

اونا یه چیزایی یاد دادن که به قول مریم ......."اما نه...فکر میکنم این کار یه کار ساده نیست"

اینطوریاست که دیگه حال و حوصله واسه کتاب خوندن نمونده

یادش بخیر تو خوابگاه دیوان حافظ بالای سرم کنار بالشم بود ،هم اتاقی هام میگفتند:

"لیلا تو اینقدر حافظ میخونی آخرش حافظ رو از تو قبرش بیرون میآری"

شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است.............................

اصلآ واسه چی مینویسم  واسه کی ؟؟؟!!!کی به حرفام گوش میده!!!!به قول فروغ:

"چون سنگها صدای مرا گوش میکنی

سنگی و ناشنیده فراموش میکنی"

اخوان هم واسه خودش یه حرفایی میزنه ها ما که تو این کوچه ها و خونه ها و.....

جز دیوارای آجری و جدیداً بتونی هیچ دریچه ای ندیدیم که سلامی و پرسشی و خنده ای باشه

آخه چه سلامی چه علیکی................................

شریعتی تو بگو که میگی :

"حرفها بر سر دلم عقده کرده است "

بگو دیگه ...مگه نمیگی:

"حرف بزنم بگویم بنویسم،

انگشتهایم خمیازه میکشند

باید بنویسم این حرفها را نمیشه تحمل کرد"

حالا از همه ی این نوشته های پریشون من که بگدریم ای کاش یه کم به حرف مریم روشندل

 مهربان گوش کنیم:

                             "کاش چشمان پر از پرسش مردم کمتر

                            غرق این زندگی سنگی و سیمانی بود"

                                                                                   "لیلا"